آیه ۵۷ - سوره شعراء

آیه فَأَخْرَجْناهُمْ مِنْ جَنّاتٍ وَ عُيُونٍ [57]
[سرانجام فرعونيان مغلوب ‌شدند]، و ما آن‌ها را از باغ‌ها و چشمه‌ها بيرون ‌رانديم.
۱
(شعراء/ ۵۷)
الصّادق (- فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَی مُوسَی (أَنْ أَسْرِ بِعِبادِی إِنَّکُمْ مُتَّبَعُونَ فَخَرَجَ مُوسَی (بِبَنِی إِسْرَائِیلَ لِیَقْطَعَ بِهِمُ الْبَحْرَ وَ جَمَعَ فِرْعَوْنُ أَصْحَابَهُ وَ بَعَثَ فِی الْمَدَائِنِ حَاشِرِینَ وَ حَشَرَ النَّاسَ وَ قَدَّمَ مُقَدِّمَتَهُ فِی سِتِّمِائَهًِْ أَلْفٍ وَ رَکِبَ هُوَ فِی أَلْفِ أَلْفٍ وَ خَرَجَ کَمَا حَکَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَأَخْرَجْناهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُیُونٍ* وَ کُنُوزٍ وَ مَقامٍ کَرِیمٍ کَذلِکَ وَ أَوْرَثْناها بَنِی إِسْرائِیلَ فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِین.
امام صادق (- آنگاه خداوند به موسی (چنین وحی فرمود: شبانه بندگانم را [از مصر] کوچ ده، زیرا شما مورد تعقیب هستید. (شعراء/۵۲). بنابراین موسی (همراه بنی‌اسرائیل [از مصر] خارج شد تا آن‌ها را از دریا عبور دهد. فرعون نیز یاران خود را جمع کرده و مأمورانی را برای گردآوری مردم، به تمامی شهرها اعزام نمود و مردم را جمع کرد و پیش‌قراولان سپاهش را که ششصدهزار نفر بودند، پیشاپیش فرستاد و خود همراه دو هزار نفر سوار بر مرکب شد و از شهر به تعقیب موسی (خارج گردید؛ چنانکه خداوند عزّوجلّ حکایت فرموده است: [سرانجام فرعونیان مغلوب شدند]، و ما آن‌ها را از باغ‌ها و چشمه‌ها بیرون راندیم، و از گنج‌ها و قصرهای مجلّل! [آری]، اینچنین کردیم! و بنی‌اسرائیل را وارث آن‌ها ساختیم! آنان به تعقیب بنی‌اسرائیل پرداختند، و به هنگام طلوع آفتاب به آن‌ها رسیدند. (شعراء/۶۰-۵۷)».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۵۴۶
بحارالأنوار، ج۱۳، ص۱۲۲/ القمی، ج۲، ص۱۲۱/ قصص الأنبیاءللجزایری، ص۲۳۸، فیه: «إنکم متبعون» محذوف
۲
(شعراء/ ۵۷)
الرّسول (- یَا ابْنَ مَسْعُودٍ لَا تَرْکَنْ إِلَی الدُّنْیَا وَ لَا تَطْمَئِنَّ إِلَیْهَا فَسَتُفَارِقُهَا عَنْ قَلِیلٍ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ فَأَخْرَجْناهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُیُونٍ وَ زُرُوعٍ وَ نَخْلٍ طَلْعُها هَضِیم.
پیامبر (- ای پسر مسعود! به دنیا تمایل نداشته باش و اطمینان به او نداشته باش که به‌زودی از آن جدا خواهی شد! خدای متعال می‌فرماید: و بیرون آوردیم ایشان را از بهشت‌ها و چشمه‌ها و کشت‌ها و نخله‌ای که شکوفه‌اش لطیف است. (شعراء/۱۴۸-۱۴۷).
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۵۴۶
بحارالأنوار، ج۷۴، ص۱۰۵/ مکارم الأخلاق، ص۴۵۳
بیشتر