آیه ۲۵ - سوره اعراف

آیه قالَ فيها تَحْيَوْنَ وَ فيها تَمُوتُونَ وَ مِنْها تُخْرَجُونَ [25]
فرمود: «در آن (زمين) زنده مى‌شويد؛ و در آن مى‌ميريد؛ و [در رستاخيز] شما را از آن بيرون مى‌آورند».
۱
(اعراف/ ۲۵)
الصّادق (علیه السلام)- سُئِلَ الصَّادِقُ (علیه السلام) عَنْ قَوْلُهُ اهْبِطُوا بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَ لَکُمْ فِی الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلی حِینٍ قَالَ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ.
امام صادق (- از امام صادق (در مورد کلام خداوند عزوجل: اهْبِطُوا بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَ لَکُمْ فِی الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلی حینٍ پرسیده شد. فرمود: «تا روز قیامت».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۷۲
بحار الأنوار، ج۱۱، ص۱۶۱/ القمی، ج۱، ص۴۳/ القمی، ج۱، ص۲۲۵
۲
(اعراف/ ۲۵)
العسکری (علیه السلام)- ثُمَّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی لِلَّذِینَ أَهْبَطَهُمْ مِنْ آدَمَ وَ حَوَّاءَ (علیها السلام) وَ إِبْلِیسَ وَ الْحَیَّهًِْ وَ لَکُمْ فِی الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ مَقَامٌ فِیهَا تَعِیشُونَ وَ تَحُثُّکُمْ لَیَالِیهَا وَ أَیَّامُهَا إِلَی السَّعْیِ لِلْآخِرَةِ، فَطُوبَی لِمَنْ یَرُوضُهَا لِدَارِ الْبَقَاءِ وَ مَتاعٌ إِلی حِینٍ لَکُمْ فِی الْأَرْضِ مَنْفَعَهًٌْ إِلَی حِینِ مَوْتِکُمْ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَی مِنْهَا یُخْرِجُ زُرُوعَکُمْ وَ ثِمَارَکُمْ وَ بِهَا یُنَزِّهُکُمْ وَ یُنْعِمُکُمْ وَ فِیهَا أَیْضاً بِالْبَلَایَا یَمْتَحِنُکُمْ یُلَذِّذُکُمْ بِنَعِیمِ الدُّنْیَا تَارَهًًْ لِتَذْکُرُوا نَعِیْمَ الْأُخْرَی الْخَالِصَ مِمَّا یُنَغِّصُ نَعِیْمَ الدُّنْیَا وَ یُبْطِلُهُ وَ یُزَهِّدُ فِیهِ وَ یُصَغِّرُهُ وَ یُحَقِّرُهُ وَ یَمْتَحِنُکُمْ تَارَهًًْ بِبَلَایَا الدُّنْیَا الَّتِی قَدْ تَکُونُ فِی خِلَالِهَا الرَّحَمَاتُ وَ فِی تَضَاعِیفِهَا النِّعَمُ الَّتِی تَدْفَعُ عَنِ الْمُبْتَلَی بِهَا مَکَارِهَ لِیُحَذِّرَکُمْ بِذَلِکَ عَذَابَ الْأَبَدِ الَّذِی لَا یَشُوبُهُ عَافِیَهًٌْ وَ لَا یَقَعُ فِی تَضَاعِیفِهِ رَاحَهًٌْ وَ لَا رَحْمَهًٌْ.
امام عسکری (- خداوند متعال به کسانی که آنها را فرو فرستاد؛ از آدم و حوا و ابلیس و مار گفت: «برای شما در زمین قرارگاهی است منزلگاهی که در آن زندگی کنید. و من شما را به تلاش برای آخرت در شب و روز تشویق میکنم؛ پس خوش به حال کسانی که آن را برای خانه باقی پرورش دهند. و برای شما تا روز قیامت بهره خواهد بود زیرا خداوند متعال برای شما کاشتهها و محصولات و میوهها را از زمین بیرون میآورد و شما را با آن پاک و منزّه کرده و شما را نعمت میدهد. و در زمین به‌وسیله‌ی بلاها امتحانتان میکند و گاهی با نعمت دنیا شما را به لذّات میرساند تا نعمتهای خالص آخرت را به یاد آورید که نعمتهای دنیا را تلخ کرده - در برابر آن تلخ است - و آنها را باطل میکند و از آن کم میکند و آن را کوچک و حقیر جلوه می‌دهد. گاهی شما را با بلاهای دنیایی امتحان میکند که در خلال آن، رحمتهاست و در لابلای آن نع-متهایی اس-ت که س-خ-تیها و مص-ائب را از ف-رد مورد امت-حان دور میکن-د، تا به‌وسیله‌ی آن شما را به عذاب ابدی هشدار دهد، عذابی که عافیت و سلامتی ندارد و در درون آن، راحتی و رحمت نیست».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۷۲
بحار الأنوار، ج۱۱، ص۱۹۱ / الإمام العسکری، ص۲۲۶
۳
(اعراف/ ۲۵)
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- اهْبِطُوا بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ یَعْنِی آدَمَ وَ إِبْلِیسَ إِلی حِینٍ یَعْنِی إِلَی الْقِیَامَهًِْ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (- اهْبِطُواْ بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ یعنی آدم (و ابلیس. وَ لَکُمْ فِی الأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتَاعٌ إِلَی حِینٍ یعنی تا روز قیامت.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۷۴
بحار الأنوار، ج۱۱، ص۱۶۰ / البرهان
بیشتر